آب در سماور کهنه: مجموعه اشعار

فارسی
978-964-5505-48-4
سلمان هراتی
تکا (وابسته به موسسه نمایشگاههای فرهنگی ایران)
شعر فارسی - قرن 14
25,000

آب در سماور کهنه: گزیده­ای 115 شعر از مهمترین اشعار وی است که در قالبهای غزل (35 قطعه)، رباعی و چارپاره (91 قطعه) و مثنوی (3 قطعه) سروده شده است. شعرهای سلمان هراتی، یادگاران ماندگار ادب انقلاب اسلامی هستند. سادگی و صمیمیت، دو ویژگی عمدۀ شعرهای سلمانند و همراه با این دو ویژگی اعتقاد و اعتماد او به آرمان­های انقلاب، دو ویژگی دیگرند که در جای جای کلام او حضور دارند. شعر سلمان، در قالب غزل، رباعی، دوبیتی، که از قالب­های قدیمی­اند، به شکل و شیوه­ای بسیار نوین به منصۀ ظهور رسیده است. به ویژه که او در این قالب­ها دارای لحن و بیانی تازه است. در دیگر قالب­ها، از جمله نیمایی و سپید نیز سلمان هراتی بسیار متشخص است. توجه خاص شعر سلمان به ایران اسلامی به فرهنگ و دین، تا آنجاست که فهم شعر او بدون در نظر گرفتن این دو مقوله میسر نیست. شعر سلمان از بوم خویش به بام جهان نگریسته است و هم از این منظر بسیار قابل ملاحظه است. نمونه­ای از شعر وی با عنوان «پیش از تو» در ذیل آمده است.

پیش از تو آب معنی دریا شدن نداشت / شب مانده بود و جرئت فردا شدن نداشت

بسیار بود رود در آن برزخ کبود / اما دریغ زهره دریا شدن نداشت

در آن کویر سوخته، آن خاک بی­بهار/حتی علف اجازه زیبا شدن نداشت

گم بود در عمیق زمین شانه بهار/ بی تو ولی زمینه پیدا شدن نداشت

دلها اگرچه صاف ولی از هراس سنگ / آیینه بود و میل تماشا شدن نداشت

چون عقده­ای به بغض فرو بود حرف عشق/این عقده تا همیشه سر وا شدن نداشت

 

سلمان هراتی: در سال 1338 در روستای مرزدشت تنکابن (استان مازندران) در خانواده­ای مذهبی به دنیا آمد. وی تحصیلات خود را تا اخذ مدرک فوق دیپلم هنر ادامه داد و سپس به عنوان معلم در روستاهای شهرستان لنگرود به تدریس پرداخت. تخلص او در اشعارش «آذرباد» بود و به سبک سهراب سپهری شعر می­سرود. او در آبان 1365 هنگام عزیمت به لنگرود در یک سانحه رانندگی، درگذشت. مهمترین آثار وی عبارت است از: از آسمان سبز (مجموعه شعر)، دری به خانۀ خورشید (مجموعه شعر)، از این ستاره تا آن ستاره (شعر برای کودکان)