... این کتاب اسم ندارد

فارسی
978-600-5100-35-8
محمود اکرامی
تکا (وابسته به موسسه نمایشگاههای فرهنگی ایران)
شعر فارسی - قرن 14
26,000

اين كتاب اسم ندارد: مجموعه 157 شعر از اشعار محمود اكرامي است که در قالب­های غزل، مثنوي و شعر سپيد سروده شده است. اكرامي در غزل­هاي عاشقانه­اش بيشتر شاعري مضمون گراست. اين اشعار غالباً روايي و قصوي­اند. اما در ادامه كم كم غزل­هاي او عمق مي­گيرند و به شعر اجتماعي و شعر انديشه بدل مي­شوند. دردهاي شاعر و دغدغه­هاي او در همين راستا با گسترده­تر شدن افق ديد او فلسفي­تر و عميق­تر و از اصالت بيشتري برخوردار مي­شود. «من» فردي در شعر او كم كم تبديل به «من» جمعي مي­شود. شعرهاي احساسي و اختصاصي او جاي خود را به شعرهاي عمومي­تر مي­دهد. اشعاري كه مخاطب­اش «سارا» و «مريم» بودند، در مرحلۀ بعد «مردم» جاي آن مي­نشيند. اكرامي به اوزان كوتاه و ضربي بيش از اوزان مركب و سنگين علاقمند است و در اين اوزان گاه اشعاري بسيار زيبا و خيره كننده دارد. در مثنوي «گرد آفريد» و ديگر سروده­هایش به حفظ سنت فرهنگي و ميراث تمدني و سرزمين كهن اجدادي خود پاي مي­فشارد و به اصالت زبان و فرهنگ خود در پيوند با فارسي زبانان همسايه تاكيد دارد.

آسمان رقصيد و باراني شديم / موج زد دريا و توفاني شديم

بغض چندين سالۀ ما باز شد / يا علي گفتيم و عشق آغاز شد

 

محمود اكرامي: در سال 1338 در روستاي جوشقان اسفراين ديده به جهان گشود. تحصيلات ابتدايي و راهنمايي را در همان روستا سپري كرد و سپس براي گذراندن دوران متوسطه به اسفراين آمد و پس از پشت سر گذاشتن دوران متوسطه، وارد دانشگاه فردوسي مشهد و سپس دانشگاه تهران شد. وی فوق ليسانس خويش را از دانشگاه آزاد اسلامي دريافت كرد و سپس از آكادمي علوم تاجيكستان در رشتۀ «مردم شناسي»، به دريافت مدرك دكتري نائل آمد.

پايان نامۀ دكتري او با نام «از ما بهتران» كتاب سال دانشجويي شناخته شد. همچنين کتاب «مردمشناسي اصطلاحات خودماني» او به عنوان پژوهش اول صداوسيماي كشور و نيز كتاب سال خراسان معرفي شده است. اصول ارتباطات جمعي، گريه كردن كم آرزويي نيست، ما با سليقۀ مردم پير مي­شويم، بهارانه­ها «ترجمه شعر تاجيكي» از جمله آثار وی است.